محمدرضا بابائی چهارشنبه 25 مرداد 1391 14:37 نظرات ()

 

 

 

گریه ام از سر عشق

هق هقم از سر دلتنگی هاست

حال من هم خوب است

بعد از این زنده به رویاهایم

و به یک آرزوی دور ز دست

تو اگر روزی از این خانه ی مخروب گذشتی

بر سر قبر دلم فاتحه ی عشق بخوان

و بدان کاین ویران مدفنم است

آنکه اسمش این بود:

"کسی که هیچ گاه هیچ کس نبود..."